BLIŹNIAK
Liège, Belgia
Wagon szósty. Jedziemy.
Alfa 4. Powtarzam, Alfa 4.
Miejsce przy oknie. Dookoła ochroniarze.
Przyjąłem.
Prędkość?
238 kilometrów na godzinę, bez zmian.
U ciebie w porządku?
Lubię kasować łajdaków.
Czekaj!
Cywil w polu strzału. Powtarzam, cywil.
- Czysto. - Potwierdź.
Potwierdzam.
Cholera.
Wysyłamy na ten sam adres?
Tak jest.
Dobra.
Twój najlepszy strzał. Jestem pod wrażeniem.
W co dostał?
W szyję.
W pędzącym pociągu.
Nagrałeś to?
Tak. Wszyscy nagrywali. Patrz.
- Skasuj to. - Henry.
Daj spokój.
Przed tobą czterech próbowało go kropnąć. Bez skutku.
A byli najlepsi.
A ty to zrobiłeś!
To było piękne. Wzruszyłem się. Do łez.
Skasuj to.
Dobra, skasuję.
Buttermilk Sound, Georgia
Alarm Wtargnięcie na teren
Nie możesz tego zrobić.
Co się dzieje, stary?
Wszystko w porządku?
Trafiłem go w szyję. A celowałem w głowę.
W innej pracy można się pomylić. Ale nie w tej.
Jesteś naszym najlepszym człowiekiem.
Nie ma takiego drugiego.
Dziękuję. Nie dzisiaj.
- To znaczy? - Daj mi piwo.
Jesteś pewien?
- Naprawdę rezygnujesz? - Tak.
Więc jestem pewien.
W porządku.
Wielu umie strzelać, Del.
Nie mogą się z tobą równać.
Z twoim wieloletnim doświadczeniem...
To wieloletnie doświadczenie może stanowić problem.
Och, Henry.
Tyle razem przeszliśmy.
Świat stał się bezpieczniejszy.
Nie zaufam nowemu tak, jak ufam tobie.
Był tam dzieciak,
śliczna mała dziewczynka,
tuż przy nim.
Gdybym trafił piętnaście centymetrów dalej,
zginęłaby.
Rozumiesz?
Tym razem...
miałem szczęście.
Nie byłem pewny celu.
Nie tak jak dawniej.
Siedemdziesięciu dwóch zabitych.
To może pomieszać w głowie.
Czułem się, jakby...
coś zraniło moją duszę.
Potrzebuję spokoju.
Co ja mam zrobić?
Życz mi szczęścia.
Dzień dobry.
Gdzie jest Jerry?
Odszedł na emeryturę.
Nie wytrzymywał tempa.
Jestem Danny.
Cześć. Jestem Henry.
Wiszę ci 23 dolary, 46 centów.
Dziękuję, Henry.
Co łowisz?
Ciszę i spokój.
I makrelę.
W Breecher's Point?
Twoim zdaniem warto?
Ładny dzień na to.
Nie dasz pożyć.
Jestem uczulony na jad pszczeli.
Studentka czy zaklinaczka ryb?
Studiuję.
Biologię morza.
Uniwersytet Georgii?
Zgadza się.
Uważaj na siebie.
W tych dokach zdarzają się niebezpieczne osobniki.
Potrafię się obronić.
Chyba nie muszę pytać, jak idzie interes.
Mógł być twój.
Proponowałem ci tylko 10 razy.
Cześć, stary.
- Miło cię widzieć, Henry. - Ciebie też, Jack.
Co tu robisz? Obnosisz się z klatą?
- Dzięki, że tak szybko przybyłeś. - Jasne.
- Nadal żonaty? - Tak.
Żona jest na zakupach w Paryżu.
Syn w szkole z internatem.
A u ciebie?
Nie mam żony ani dzieci i nie jestem w Paryżu.
Za następną wojnę.
Żeby jej nigdy nie było.
Co się dzieje?
Poznajesz go?
A kto pyta?
Stary przyjaciel, który się o ciebie martwi.
Poznajesz?
Skasowałem go w Liège.
Wiesz, kim był?
To Valery Dormov. Był terrorystą.
Nie.
Valery Dormov był biologiem molekularnym.
Pracował tutaj, w Stanach, od 30 lat.
Czytałem jego akta.
Był bioterrorystą.
Akta sfałszowano.
Nie wiem, kto to zrobił.
- Po co? - Tego też nie wiem.
Jak się dowiedziałeś?
Od przyjaciela...
z obozu wroga.
Muszę z nim porozmawiać.
Jasne.
Skype? Czy FaceTime?
Muszę z nim porozmawiać, Jack.
A niech cię.
Jest mi winien przysługę.
YURI KOVACS Budapeszt
Mam nadzieję, że się mylę.
Ale bądź ostrożny.
Nadrabiam za lata pracy w Agencji. Wtedy byłem grzeczny.
Mówisz, że byłeś grzeczny?
Co za koleś.
Wiesz, kim był?
Agencja Wywiadowcza Departamentu Obrony, Wirginia
To Valery Dormov. Był terrorystą.
Nie.
Valery Dormov był biologiem molekularnym.
Pracował tutaj, w Stanach, od 30 lat.
Ryzykujesz, kontaktując się ze mną.
Nie powinieneś.
Co miałem zrobić?
Kocham cię, stary.
Ja ciebie też.
Szkoda.
Zawsze lubiłem Henry'ego.
Henry pracuje dla Agencji. To mój człowiek.
Wie, że go okłamałaś.
Obserwujemy go.
Standardowa procedura.
Sytuacja jest pod kontrolą.
Pod kontrolą? Henry Brogan?
Wie, z kim kontaktował się Dormov.
Będzie drążył sprawę,
aż trafi do nas.
A jego przełożony, ten łysy?
Patterson? Nie będzie zadowolony,
ale się dostosuje.
Zakończę sprawę.
Niech to wygląda na robotę Rosjan.
Nie zrobisz tego.
Powiem swoim, że Henry nas zdradził.
Załatwię to.
Cztery razy zawiedli.
Potrzebujesz kogoś z Gemini.
Nie pozwolę ci zabijać na terytorium USA.
Nie masz nikogo, kto sobie poradzi z Broganem.
A ja mam.
Potrafimy po sobie posprzątać. Dziękuję.
Przez twój błąd możemy stracić wszystko,
co osiągnęliśmy.
Masz jedną szansę. Nie zawal.
Proszę...
zaskocz mnie.
Dopisało ci szczęście?
Dobra.
Zwykle są to kwiaty albo romantyczna składanka.
Jesteś z Agencji?
To zależy. O jaką agencję chodzi?
O Agencję Wymyślania Durnych Odzywek.
Patterson cię przysłał?
- Patterson. - Del Patterson?
Co za zbieg okoliczności. Właśnie był u mnie.
Jesteś spalona. Przejrzałem cię.
Właśnie słuchałam piosenki Marvina Gaye'a.
Wracam do niej.
Wymień trzy budynki na twoim kampusie.
- Serio? - Serio, pani biolog.
Budynek Rhodesa, McWhortera i Rookera.
Jesteś z Agencji.
Cywil posłałby mnie do diabła.
Jestem miła.
Dobra jesteś.
Gdzie mieszkasz?
Co?
Chcę zobaczyć to miejsce.
Słucham?
Nie ma tam ani jednej książki na temat biologii morza,
za to znajdzie się gruba teczka z aktami Henry'ego Brogana.
Przepraszam.
Dobra. Było miło, ale mam coś do zrobienia.
Proszę wybaczyć.
Mam małą motorówkę.
Potrzebuję zatankować i...
Przepraszam na sekundę.
Wybacz mi.
Dasz się zaprosić na drinka?
Po co? Chcesz mnie przesłuchać?
Nie. Potrzebuję trochę czasu, żeby cię przeprosić.
W Pelican Point? W niedziele są tam koncerty.
Proszę. O której kończysz pracę?
- O siódmej. - Potrzebuję też 12 V pompę zęzową.
Do zobaczenia o siódmej.
Ale skończ z głupimi żartami.
Dobra.
Przepraszam za swoje zachowanie.
Z reguły nie ufam ludziom.
Na pewno masz tak samo.
Skąd ten pomysł?
Agencja Wywiadowcza Departamentu Obrony DANIELLE ZAKAREWSKI
Skąd to masz?
W ciągu 25 lat wiernej służby
zdobyłem paru przyjaciół.
Teraz jestem spalona.
Na cacy.
Patterson cię wysłał?
Proszę.
- Dziękuję. - Proszę.
Boilermaker to drink glin. Gliniarze w rodzinie?
Tata był w FBI.
Był prawdziwym patriotą.
Był?
Zginął po służbie. Próbował udaremnić napad na bank.
Przykro mi.
Cztery lata byłaś w Piątej Flocie w Bahrajnie.
Tak. Kocham morze.
Ale niekoniecznie łajbę z paroma setkami marynarzy.
Lepsze to niż bunkier w Mogadiszu.
Potem Agencja...
Tajne Służby,
rekrutowanie i prowadzenie informatorów.
Zero przewinień!
Niebywałe...
I Inspektor Generalny wysyła cię do doku,
byś obserwowała gościa, który odchodzi na emeryturę?
Czy to nie dziwne?
Musimy się pożegnać, Henry.
Miło było cię obserwować.
Jutro pewnie wyślą mnie gdzieś indziej.
Podwieźć cię do domu?
Nie, dziękuję. Mieszkam blisko.
Henry, dlaczego chcesz odejść?
Ostatnio mam problem z patrzeniem w lustro, więc...
Uznałem, że to znak.
Uważaj na siebie.
Ty też.
Dobranoc, pani Spalona.
Chodź popatrzeć na gwiazdy, Jack.
- Pracuj nogami. - Charlie!
- Skup się, Henry. - Przestań.
Masz już pięć lat. To nic trudnego.
Spróbuj jeszcze raz.
Cześć, tu Jack. Jestem na żaglach.
Proszę, powiedz, że wracasz.
Gdzie jesteś?
- Obserwuję kogoś. - Uciekaj, natychmiast.
Nie idź do domu ani do dziewczyny.
Idź na autobus. Bilet kup za gotówkę.
Żadnych bankomatów.
Jedź, gdzie nikt cię nie zna.
Jesteś pewien?
Są u mnie, za oknem.
Wybacz, to przeze mnie.
Nic mi nie będzie. Jak się skontaktujemy?
Z nikim się nie kontaktuj.
Zwłaszcza z Agencji.
Pozbądź się telefonu.
Daj spokój. Henry, przestań...
Marino?
Nie czas na strzelanie.
Czas na kawę.
Masz rzeczy do nagłej ewakuacji?
Najpierw mi powiedz, co tu robisz.
Ktoś próbuje mnie zabić.
A ty śpisz.
To znaczy, że nic nie wiesz. Mam rację?
Oczywiście. Powiedziałabym ci.
To znaczy, że będziesz następna.
Ubieraj się.
Zapasowe klucze do łodzi są w biurze, prawda?
Masz jakąś szybką łódkę?
Poczułaś zew morza?
Gdzie on jest?
Powiesz od razu...
Rzuć to!
Zdzira!
Powiesz od razu albo za pięć minut,
tylko bez zębów.
Ale powiesz.
Trzy strzały. Ilu was jest?
Kto cię przysłał?
Powiesz od razu albo za pięć minut, tylko bez zębów.
Jesteś cała?
- To Lassiter. - Skąd wiesz?
Wsiadając do tej łodzi,
zostawiasz za sobą całe swoje życie.
Rozumiesz?
Strach jest dobry.
Wzmaga czujność.
Nikt wcześniej nie próbował mnie zabić.
Najważniejsze, że mu nie wyszło.
A ty czego się boisz? Oprócz pszczół.
Utonięcia.
Tak wygląda wasze sprzątanie za sobą.
Daruj sobie wykład.
To jak zderzenie Titanica z Hindenburgiem.
Powiedz, co zrobimy z Henrym.
Henry Brogan jest jak każdy żołnierz.
Młodzi, głupi wierzą nam na słowo.
Potem się starzeją. I zużywają.
Pojawia się u nich sumienie.
Potrzebujemy więc żołnierzy nowej generacji.
Gemini załatwi sprawę.
- Nie mogę na to pozwolić. - Nie proszę o pozwolenie.
Poskarżysz się szefom?
Na pewno chętnie usłyszą o naszej ostatniej akcji.
To będzie wyglądało na sprawkę Rosjan.
Henry dostanie państwowy pogrzeb.
Flaga na trumnie i salwa honorowa.
Powiesz parę słów. Wszyscy się popłaczą.
Odejdzie w chwale bohatera.
Życie potoczy się dalej.
- Nie dla Henry'ego. - Daj spokój.
Tacy jak Henry sami się proszą o śmierć w akcji.
Nie udawajmy, że jest inaczej.
Masz już kogoś na myśli?
Mam kogoś doskonałego.
Wystarczy.
Dobra, nic mi nie jest.
Jesteś głodny?
Umieram z głodu, ale to jest przeterminowane od trzech lat.
Naprawdę?
Smakują dobrze.
Nim stracił zęby, powiedział, że zdradziłeś.
Uwierzyłaś mu?
Na 99% kłamał.
Dręczy cię ten jeden procent, co?
Zdarzyło ci się to kiedyś?
Co dokładnie?
Że własny rząd próbuje cię zabić.
Nie, to nowość.
Jesteś w Agencji dość długo. Nie domyślasz się, o co chodzi?
Gdybym się domyślał, nie byłbym tu z tobą na tych uroczych wakacjach.
Cóż...
Gdy stanę na czele Agencji, emerytury będą wyglądać inaczej.
Niezawodny.
Baron Tours podstawia transport. Miejsce dla dwóch osób!
- Miło cię widzieć. - Wzajemnie.
Danny, poznaj Barona.
Nicpoń w średnim wieku i najlepszy pilot świata.
Danny, Baron.
Cześć, pani Spalona.
Mam komórki, jak prosiłeś.
Zapraszam do siebie, do Cartageny.
Będziecie bezpieczni.
Mamy tu spore kłopoty, stary.
Myślę, że Jack nie żyje.
- Jezu. - Tak.
- Ktoś was śledzi? - Nie.
Będą was szukać. Chodźmy.
- Mogę krakersa? - Jasne.
Dzięki.
To samo robi w domu?
Nie sądzę.
- Robisz to? - Nie.
Jeśli nie zachowujesz się tak w domu,
dlaczego robisz to na lekcji nauk ścisłych?
Może dlatego, że lekcje są tak cholernie nudne.
Halo?
Nie chciałeś, bym został emerytem.
Henry, żyjesz! Dzięki Bogu!
Przestań!
Marino nie żyje?
Tak.
A Jack Willis?
To nie była moja decyzja, Henry. Przysięgam.
Ufałem ci, Del.
Nadal możesz mi ufać. Oddzwonię z innego telefonu.
604-555-0131.
Masz 30 sekund.
Przepraszam.
Pożyczysz mi na chwilę telefon? Zapłacę 100 dolarów.
Kto nasłał zabójców
na agentkę Zakarewski?
Czy to było konieczne?
To również nie ja.
Ona pracuje dla Inspektora Generalnego.
- Jest z tobą? - Tak. Nie z własnej woli.
Słuchaj. To nie jest rozmowa na telefon.
Jestem w szkole syna, do cholery.
O co tu chodzi, do diabła?
Mamy pewien problem.
To Gemini.
Twój dawny kolega pracuje z Janet Lassiter i jej ludźmi.
Nie mogę ich powstrzymać.
Dobra. A Dormov?
Czy miał coś wspólnego z Gemini?
Dormov, rzekomy rosyjski terrorysta,
którego kazałeś mi skasować.
Pracował dla Gemini?
Dawno temu.
Pociągałem za spust na życzenie Claya Verrisa.
Żałuję, że nie byłem z tobą szczery, ale posłuchaj...
Ile razy mnie oszukałeś, Del?
Ile razy fałszowałeś akta
i kazałeś mi zabijać niewinnych ludzi?
To był jeden jedyny raz.
Przysięgam na życie syna.
Dobra, słuchaj. Zakarewski nie jest w to wmieszana.
Wszystko można naprawić, przysięgam.
Ale obydwoje musicie wrócić.
Do czego, Del?
Dobra. Gemini.
Co o tym wiesz?
To firma paramilitarna Claya Verrisa.
Agencja robi z nimi interesy. Coś jeszcze?
Verris był dowódcą moim i Barona w piechocie morskiej.
W Panamie, Kuwejcie i Somalii.
Odszedł z armii, otworzył firmę i chciał nas zatrudnić.
Odmówiliśmy.
Ja byłem mądry – zamieszkałem 2500 km dalej.
Przyznaję,
schrzaniłem to.
Cartagena, Kolumbia
Verris zgarnia miliardy dolarów rocznie
za zlecenia, które mu pasują.
To jest Gemini.
Nieoficjalne porwania i tortury.
To im się zleca zlikwidowanie tuzina książąt z Arabii Saudyjskiej.
To oni szkolą szwadrony śmierci.
Gdy byłem w Szkole Snajperów,
Clay Verris zaprosił mnie na jacht.
Obciążył mi kostki, wyrzucił mnie za burtę
i kazał utrzymać się na powierzchni, ile dam radę.
Nie wiedział o twoim lęku...
Wiedział. O to mu chodziło.
Co zrobiłeś?
Przebierałem nogami, jak długo mogłem.
Potem utonąłem.
Byłem martwy.
Wyciągnął mnie i reanimował.
Powiedział, że teraz jestem gotowy do służby pod jego komendą.
Czas na toast.
Za następną wojnę. Żeby jej nie było.
Żeby nie było.
Zastanowimy się jutro. Teraz trzeba się przespać.
Jasne. Chcecie jeden pokój czy...
Dwa.
Dwa. Dwa.
Dobra. Mam go ulokować w garażu?
Dwa pokoje wystarczą.
Tylko spytałem. Tędy, proszę.
Snajper na dachu. Wychodzę. Pójdzie za mną.
Idź z Baronem w jakieś bezpieczne miejsce. Dobrze?
Strzelec. Na dachu.
Do bani mieć takich gości jak ty.
Jak nas znaleźli?
Jest dobrą agentką.
Po prostu pewnych rzeczy nie wie.
Zaopiekuj się nią, dobrze?
Dobrze.
Nie ruszaj się!
Kim jesteś?
Nie chcę cię zabić!
Dobra.
Nie strzelaj.
A ja mogę strzelić do ciebie?
Mogłem cię zabić na tym dachu!
Może trzeba było to zrobić.
Pokazali ci moje zdjęcie?
Tak. Wyglądasz staro.
Dzieciaku, jeszcze jeden krok,
a nie będę miał wyboru.
Przestań! Przestań!
Jazda!
Z drogi!
Stać! Stać!
Co to było, do cholery?
Brogan.
Dziękuję panu.
- Dziękuję, kapitanie. - Nie ma sprawy.
Zawieź mnie gdzieś, gdzie będę wiedział, gdy się zbliża.
Odbiłbym cię z bronią w ręku,
ale ona wybrała rozwiązanie dyplomatyczne.
Śmierć na miejscu zaoszczędziłaby kłopotów.
Świetna robota.
Co teraz?
Muszę się dostać do Budapesztu.
Co jest w Budapeszcie?
Informator Jacka. Yuri.
Oni nie polują na mnie, bo chcę iść na emeryturę.
Robią to, bo myślą, że Jack przekazał mi tajne informacje.
Yuri musi wiedzieć, co to jest.
Wybacz, partnerze. Mój hydroplan tam nie doleci.
Miałem nadzieję, że coś pożyczymy.
Jakiegoś jeta?
Chcesz od kogoś pożyczyć Gulfstreama?
Takich przysług nie robi się ot tak.
Znam jednego gościa. Zaczekaj.
Henry?
Masz może dzieci?
Nie. A co?
Facet na motocyklu.
Nic nie zauważyłeś?
Zauważyłem, że był bardzo dobry.
Właśnie.
A jego twarz?
Jakieś podobieństwo?
Tak, to też zauważyłem.
Więc...
Nie byłeś nigdy w związku?
Najdłużej z tobą.
Czy to możliwe, że masz syna i o tym nie wiesz?
Nie.
- Jak więc wytłumaczyć... - Danny.
W porządku?
Przy okazji dziękuję.
Za co?
Za to, że opuściłeś dom Barona, żeby mnie nie narażać.
Za to, że przyszedłeś po mnie w Georgii zamiast uciekać.
Po prostu... chciałem cię zabrać odrzutowcem
na darmową wycieczkę na Węgry.
Kogo tam spotkam?
Węgrów.
Racja.
Kiedy go zobaczyłem,
pomyślałem, że widzę ducha.
Uzbrojonego.
Wróciły wspomnienia dawnych zleceń.
Glennville, Georgia
Miałeś zostać w Kolumbii i czekać na rozkazy.
Chciałem porozmawiać.
Jest bardzo dobry.
Najlepszy.
Dlatego wysłałem ciebie.
Znał każdy mój ruch, zanim go wykonałem.
Miałem go na muszce, strzelałem...
a on znikał.
Jak duch.
Widziałeś jego twarz?
Niedokładnie.
Tylko jego odbicie w brudnym lustrze na schodach.
Myślałem, że byłeś na dachu.
Miał mnie na celowniku. Zeskoczyłem.
Jak to ćwiczyliśmy?
Zostajesz na górze.
Przypierasz go do muru i nie pozwalasz uciec.
Wiem.
To wszystko było dziwne.
Jakieś... chore.
W jakim sensie?
Czułem się, jakbym na wszystko patrzył z boku.
Kim on jest?
Junior, to dziwne uczucie, z którym musisz się zmierzyć,
to strach.
Nie walcz z nim.
Zaakceptuj, przyjmij.
Wtedy go pokonasz.
Potem wszystko się zmieni, synu.
Jesteś już bardzo blisko.
Głodny?
Tak jest.
Zadowolisz się płatkami?
Tak jest.
Ruszać!
Granat!
ĆWICZENIE ZAKOŃCZONE
Dziękuję! To wszystko! Wracacie!
Szybciej! Wszyscy na pozycje.
Wszyscy na pozycje.
Dalej! Wracamy na pozycje!
- Dużo nowych twarzy. - Tak.
To będą nasi pierwsi żołnierze w Jemenie.
Rozumieją reguły walki czy tylko...
walą do wszystkiego, co się rusza?
To elita. Są zdyscyplinowani.
Jeśli linia strzału jest czysta,
zlikwidują każdy cel.
Pomyśl o tym w drodze do Budapesztu.
Henry właśnie tam wylądował.
Zbieraj się.
Budapeszt, Węgry
Aniko?
Dzięki, że chcesz pomóc.
To są próbki.
To mi zajmie dwa dni.
Muszę to mieć za dwie godziny.
Spotkamy się z Yurim.
Zgodził się na rozmowę.
Wszystko w porządku?
Wiem, dlaczego on jest tak dobry jak ty.
Jest tobą.
Co?
To wyniki badań DNA. Dałam im próbki.
Twoje DNA i czapkę, którą miał na sobie.
Jest tak podobny, że myślałam, że to twój syn, więc...
Zrobili trzy testy.
Porównali wasze DNA.
Trzy wyniki są identyczne.
Nie zbliżone. Identyczne.
Jakby to była ta sama osoba.
On jest twoim klonem.
Myśleli, że dałam im próbki tej samej osoby.
Ale nie.
On jest tobą.
To możliwe?
Skomplikowane, ale do zrobienia.
Potrzebna jest surogatka i próbka DNA.
Gdyby chcieli kogoś sklonować,
powieliliby lekarza albo naukowca,
nie mnie.
Sklonowaliby Nelsona Mandelę.
On nie zastrzeliłby osoby w pędzącym pociągu
z odległości dwóch kilometrów.
Yuri?
Panie Brogan?
Muszę przyznać,
że od wielu lat podziwiam pana pracę.
Zaraz. Pan wie, kim jestem?
Wierny słuchacz, a pierwszy raz dzwoni,
jak to wy mówicie.
Pogratulowałbym odejścia na emeryturę,
ale ciągnie się za panem ostatnie zlecenie.
Mój rząd mnie okłamał i próbuje mnie sprzątnąć.
O to panu chodzi?
Tak.
W Rosji to normalna kolej rzeczy,
ale was, Amerykanów, to razi.
Zatem...
Dlaczego Dormov chciał wrócić do Rosji?
I dlaczego musiał zginąć?
Przejdźmy do interesów. Po amerykańsku.
Nie ma pan czasu.
Obydwaj przyjaźniliśmy się z Jackiem.
Był dobrym człowiekiem.
Opłakuję go, tak jak pan.
Ale jest pan tutaj i jeszcze pana nie zabiłem...
tylko dlatego,
że mamy wspólnego wroga.
Claya Verrisa.
Zwabił Dormova na Zachód i sfinansował laboratorium.
A pan spotkał owoc ich pracy.
Owca Dolly została sklonowana w 1996. Ale w 1995...
Ja byłem owcą.
To zaszczyt.
Jest pan jedyny.
Verris wychował pana klona jako swojego syna.
Wyszkolił go na doskonałego zabójcę.
Dlaczego Dormov chciał odejść?
Próbowaliśmy go ściągnąć z powrotem.
Bez skutku.
Ale w zeszłym roku się pokłócili.
Przestraszył się i skontaktował ze mną.
Ale...
To nie tłumaczy, dlaczego miałem go zabić.
Dormov dokonał przełomowego odkrycia.
Zmodyfikował ludzkie DNA.
Umożliwił masową produkcję klonów.
Ale chciał, by jego żołnierze byli silniejsi i bardziej inteligentni.
Verris...
Verris chciał czegoś innego.
Co to znaczy?
Panie Brogan.
Jest pan najlepszy w swoim fachu.
Ale się pan męczy, czuje strach, ma wątpliwości.
Czuje pan ból, może wyrzuty sumienia.
Ma pan sumienie.
To czyni z pana człowieka,
ale nie idealnego żołnierza.
Nie jest pan doskonały.
A przez to jest pan mniej użyteczny.
Clayton Verris bawi się w Boga.
Trzeba go powstrzymać.
Skoro to tak groźne, wyślijcie tam pocisk.
Wysadźcie laboratorium.
Właśnie to robimy.
Tylko to pan... jest pociskiem.
Powodzenia.
Jeszcze jedno.
Pańska ucieczka z domu przedwczoraj?
Majstersztyk.
Omal nie spadłem z krzesła.
Zaraz. Jak to?
Skąd pan o tym wie, do cholery?
Jestem fanem. Co mam powiedzieć?
Jeśli choć połowa z tego to prawda,
musimy pogadać z chłopakiem.
Bo nie będziesz bezpieczny.
Gdybyś spotkała 50-letnią siebie, która twierdziłaby,
że jesteś jej klonem, byłabyś spokojna?
51-letnią.
- Co? - Dla ścisłości.
Masz 51 lat, tak?
Zaokrągliłem.
Jest lustrem, którego unikasz, Henry.
Ale to najlepsza droga do Verrisa.
Janet Lassiter?
A kto pyta?
Mam dla pani wiadomość od kogoś, kto mi przelał 1000 dolców
na Feathercoin za jej doręczenie.
Ta osoba się jakoś nazywa?
Nazywa się „1000 dolców na koncie”.
„Cześć, Janet.
Zanim znów kogoś na mnie naślesz, pamiętaj o tym.
Mieszkasz przy Carrol Grove 1362.
Kod do alarmu to 1776.
Budzisz się codziennie o 6:12.
Pijesz bezkofeinową podwójną latte z mlekiem sojowym przed 6:42.
Wieczorem stoisz w wielkim oknie salonu,
sącząc margaritę marki Jose Cuervo,
a w telewizji lecą Akta zbrodni.
Masz na sobie ładny, wygodny dres”.
Lassiter.
Na dziesiątej i drugiej są strzelcy.
Spróbuj wstać z krzesła, a spotka cię ASK.
Gdybym chciał dać światu drugiego siebie,
miałbym dziecko.
Program rozpoczęto,
zanim przyszłam do Agencji.
Dyplomatyczna odpowiedź. Chowaj głowę w piasek!
Daj kurierowi napiwek.
Możesz iść.
Twoja agentka jest tu ze mną wbrew swojej woli.
Danielle Zakarewski.
Chce się ujawnić.
Dobrze.
Tak jak ja, jest patriotką.
Inaczej niż ja, kilka następnych dekad
chce dla was, dranie, zbierać punkty.
Jej bezpieczeństwo nie podlega dyskusji.
Druga i dziesiąta, Janet.
Bezkofeinowa latte dla Janet!
Jedyna osoba, której ją oddam,
to człowiek, którego wysłałaś za mną do Cartageny.
Nie ma mowy, żeby to był ktoś inny.
Rodzinne spotkanie. Urocze.
Kpij sobie dalej.
Będziesz pierwszą, którą zabiję za darmo.
Kiedy go wyślesz do Budapesztu?
Za pięć minut?
Dobrze.
Agentka będzie na dziedzińcu
zamku Vajdahunyad o północy.
Smacznej kawy.
Co znaczy ASK?
„Adiós, skurwielu”.
Skąd on wie, że tu jesteśmy?
To się uda, prawda?
Tak.
Skąd wiesz?
Wiem, co go pociąga.
Mówisz, że cię pociągam?
Mnie? Nic z tych rzeczy.
Moją młodszą, mniej dojrzałą wersję.
Kiedy przyszedłem po ciebie w Georgii,
nie myślałem o tym.
Działałem instynktownie.
On ma taki sam instynkt.
Poza tym to mnie chce dorwać.
W prawo.
Piękny dziedziniec.
Przepraszam, proszę pani.
Zanim pójdziemy dalej, musi się pani rozebrać.
Słucham?
Muszę wiedzieć, że nie ma pani podsłuchu.
Dobra, po pierwsze...
„Proszę pani”?
Nauczono mnie szanować starszych.
Proszę się rozebrać.
Proszę się odwrócić.
Jesteś bardzo dokładny.
Żyję, bo jestem ostrożny.
Proszę do niego zadzwonić.
Dziękuję.
Brogan.
Za dwanaście minut wpakuję jej dwie kulki w głowę.
Masz rozkaz odstawić ją bezpiecznie.
Mam rozkaz cię zabić.
Wiesz, gdzie w katakumbach jest Kwarcowa Komnata?
Spotkamy się tam, gdzie będę mógł cię widzieć.
Masz jedenaście minut.
Proszę się ubrać. Jedziemy.
Dobry pomysł z tą taksówką.
Skąd pochodzisz?
Jesteś uprzejmy, jak ktoś z Południa.
Jeśli mam być przynętą do odstrzału,
przynajmniej zabaw mnie rozmową.
Pochodzę spod Atlanty.
Macie ze sobą wiele wspólnego.
Wątpię.
Zdziwiłbyś się.
Na początku też go śledziłam,
jak ty teraz.
Potem go poznałam.
Ma wielkie serce. Jak ty.
Cóż pani wie o moim sercu?
Wiem, że je masz.
I że właśnie ci podpowiada,
że coś jest nie tak z tą robotą.
Robota to robota.
Musiałeś sporo zapłacić kustoszowi.
W lewo.
Proszę zdjąć łańcuch.
Piwnica.
Dobrze znasz to miasto.
Oglądam National Geographic.
- „Wstęp wzbroniony”. - Proszę przodem.
Ciekawe, ile osób tu pochowano.
Proszę się zatrzymać.
Idziemy.
Po ciemku sam możesz
zahaczyć o drut pułapki.
Granat to nie zabawa. Rozumiem, o co chodzi.
Ciemność odbierze mu największy atut, a tobie da przewagę.
Nie rzuci granatu, bo mógłby zabić mnie.
A jeśli użyje gazu?
Albo innego środka usypiającego?
Pomyślałeś o tym. Bardzo sprytnie.
- Tam. - Opaski zaciskowe!
Pewnie dla mnie.
Mogę cię o coś spytać?
Przestanie pani wreszcie mówić?
Co o nim wiesz?
Wiesz, dlaczego ma zginąć?
Odbiło mu.
Jednej nocy zabił ośmiu agentów i partnera.
- Tak ci powiedzieli? - Tak zrobił.
Nie. Niezupełnie.
Byłam tam wtedy.
Tych ludzi wysłano z Gemini, żeby zabili jego i mnie.
Tej nocy jego partner zginął w Wirginii,
a pozostali w Savannah.
Henry potrafi strzelać z daleka, ale nie aż tak.
Zastanów się. Czy to się trzyma kupy?
Rozumiesz, co mówię?
To nie ma...
Tak lepiej.
Chrzań się!
Wstawaj. Idziemy.
Zatrzymaj się.
- Dziękuję. - Trzymaj.
Wiesz, jak to działa?
Jasne.
Dzięki za cynk o granacie.
Cały czas z nim gadałaś?
Tak.
Jak kogoś przeszukujesz, rób to dokładnie.
I jeszcze jedno:
nie chcę cię zabić.
Ale zrobię to bez wahania, jeśli będę musiał.
Co Clay Verris powiedział ci o mnie?
Dobra, to ja ci opowiem o nim.
Bo bardzo dobrze znam pana Verrisa.
Od czego zaczął trening?
Polowałeś na ptaki? Na króliki?
Gdy miałeś 12 lat, przerzucił cię na jelenie?
A kiedy skończyłeś 19,
może 20, po raz pierwszy kazał ci zabić człowieka?
Zgadza się coś?
Tak.
Mówił ci: „zaakceptuj strach”?
Ponieważ jesteś „wojownikiem, który ma dar bronienia słabszych”?
Ale nie umiał zagłuszyć twego sumienia.
W głębi zawsze czułeś się inny niż reszta.
Czułeś się jak odmieniec.
Gówno wiesz.
Dzieciaku, znam cię na wylot.
Masz alergię na pszczoły. Nie znosisz kolendry.
Kichasz zawsze cztery razy.
Nikt nie lubi kolendry.
Jesteś dokładny.
Staranny. Zdyscyplinowany. Uparty.
Uwielbiasz łamigłówki.
Grasz w szachy, prawda?
Założę się, że jesteś niezły.
Ale cierpisz na bezsenność.
Twój mózg nie daje ci spać.
A jeśli już śpisz, masz koszmary.
O trzeciej nad ranem
śnią ci się ludzie błagający o życie.
Zaczynasz wątpić. I to jest najgorsze.
Nienawidzisz tego i nienawidzisz siebie.
To cię osłabia.
Prawdziwy żołnierz nigdy nie wątpi, prawda?
Naprawdę szczęśliwy czujesz się tylko wtedy,
gdy leżysz na brzuchu i zaraz masz nacisnąć spust.
W tej chwili świat ma sens.
Jak myślisz, skąd to wiem?
Mam gdzieś, skąd wiesz cokolwiek.
Popatrz na mnie, matole!
Popatrz na nas!
Dwadzieścia pięć lat temu twój ojciec pobrał mi krew i mnie sklonował.
Stworzył ciebie ze mnie.
Nasze DNA jest identyczne.
On mówi prawdę.
Zamknij się.
Wybrał mnie, bo jestem wyjątkowy.
Miałeś wkroczyć do akcji, kiedy ja się zestarzeję.
Cały czas cię okłamywał.
Powiedział ci, że jesteś sierotą.
Dlaczego wybrał ciebie,
żeby mnie zabić?
Bo jestem najlepszy.
Najwyraźniej nie.
Jesteś cholernie uparty.
To pewnie twój prezent na urodziny albo nagroda.
Mam zginąć z twojej ręki.
Dopóki żyję,
eksperyment Claya jest niekompletny.
Naciskasz na spust dla tego szaleńca.
Przestań o nim mówić.
Chcesz mi namieszać w głowie.
Próbuję cię ocalić!
Ile masz lat? Dwadzieścia trzy?
Prawiczek?
Tak.
Marzysz o związku i głębszych uczuciach,
ale bliskość cię przeraża.
Bo co będzie, kiedy ktoś odkryje, jaki naprawdę jesteś?
Ciebie nie można kochać.
Dla ciebie każdy jest celem.
A ty jesteś bronią.
Hej!
Nie strzelaj!
Przestań!
Rzuć broń!
Rzuć broń, bo strzelę!
Nie zrobisz tego!
Zostaw go!
Puść go!
W tej chwili!
Nie jestem tobą!
Słyszysz, starcze?
Nie jestem tobą!
- Gdzie on jest? - Uciekł.
- Postrzeliłaś go? - Chyba tak.
- W co? - W ramię, chyba.
Wyjdzie z tego.
To dobrze?
Nie co dzień spotykasz faceta, który dostaje wycisk na dwóch kontynentach
od samego siebie.
Dokąd?
Do Georgii.
Tam, gdzie jest Verris.
O rany...
Biedny dzieciak.
Musi być przerażony.
W domu nie czeka go nic dobrego.
Muszę się przespać.
Ty też.
Nie. Czekają na mnie koszmary.
Śpij.
Wytłumacz mi to.
Dlaczego tak trudno ci zabić tego człowieka?
Wiesz, jak nienawidzę Big Hammock Park, tato?
Słucham?
Od kiedy skończyłem 12 lat,
jeździmy tam w moje urodziny polować na indyki.
Nie znosiłem tego.
Byłem sierotą, prawda?
Więc skąd wiadomo, kiedy mam urodziny?
Nie dostrzegałeś problemu, więc tak było co rok.
Dobrze. W przyszłym roku pójdziemy na pizzę do Chuck E. Cheese.
Dobra.
Ty, ja
i pracownicy laboratorium, którzy mnie stworzyli.
Tak.
Ja...
zawsze wierzyłem,
że będziesz szczęśliwszy, nie wiedząc o tym.
Szczęśliwszy.
Wiesz, kiedy jestem szczęśliwy?
Kiedy leżę na brzuchu
i zaraz mam nacisnąć spust.
To jedyne chwile, kiedy jestem szczęśliwy.
To nawet nie była wpadka.
Nie było nieplanowanej ciąży
i nie musiałeś nagle dojrzeć do ojcostwa.
Nie. Ty podjąłeś decyzję,
żeby stworzyć człowieka z innego człowieka.
To nie było tak.
Dokładnie tak było.
A potem wysłałeś mnie,
żebym go zabił.
Dlaczego ze wszystkich zabójców wybrałeś mnie?
Jest twoim mrokiem. Musisz pokonać go sam.
Może to ty jesteś moim mrokiem.
Powtarzałeś to kłamstwo,
że rodzice
podrzucili mnie do remizy strażackiej.
Wierzyłem w to.
Wiesz, jak się czułem?
To kłamstwo było konieczne.
Nic nie było konieczne!
Sam podjąłeś tę decyzję.
I widzisz, co ze mnie zrobiłeś?
Chrzanisz!
Zapominasz, do kogo mówisz.
Widziałem wojnę.
Żołnierzy, którzy tracili rozum,
bo nie potrafili sprostać wyzwaniu.
Ciebie to nie dotyczy.
Twój świat jest stabilny i bezpieczny.
Zadbałem o to.
Masz coś, czego Henry nigdy nie miał.
Kochającego, oddanego i zaangażowanego ojca,
który stale ci powtarza, jak ważny dla niego jesteś.
W tym wszystkim chodziło o to, byś przejął talenty Henry’ego,
ale bez jego trosk. Dokonałem tego.
Porzuć wątpliwości, Junior.
Dasz radę.
Chodź tutaj.
Kocham cię, synu.
Bądź silny.
Jak ze wszystkimi, które miałem, było krótko, ale pięknie.
Dzięki, maleńka.
Gdzieś tu powinno być auto.
Nie ruszaj się.
Co to jest?
Jad pszczeli.
Nie możesz.
Nie możesz. Jest uczulony!
Możesz oddychać?
Henry, spróbuj oddychać.
- Jak z tobą? - Proszę.
Henry, możesz oddychać?
Proszę!
Staraj się oddychać. Henry!
Oddychaj!
- Dlaczego to robisz? - Spróbuj!
- Dlaczego to robisz? - Henry, oddychaj. Postaraj się!
Hej.
Oddychaj, Henry.
Adrenalina i leki przeciwhistaminowe.
Nic ci nie będzie.
Przepraszam.
Musiałem wiedzieć.
Nie ma sprawy.
To nie jest łatwa sytuacja.
Nie chcę psuć nastroju, ale...
skąd zawsze wiecie, gdzie jesteśmy?
Namierzają cię.
Ufasz mi?
Wszczepili ci chipa podczas operacji trzy lata temu.
Verris.
Też go znasz?
Panama, Kuwejt, Somalia.
Zaprowadzisz nas do niego?
Musimy go powstrzymać.
Razem.
Wychowałeś się w Filadelfii?
Tak. W dzielnicy, którą nazwano „Dno”.
Dno.
Opowiedz mi o matce.
Helen Jackson Brogan.
Czterdzieści lat pracowała na dwa etaty.
Ostro łoiła mi skórę.
- Zasługiwałeś? - Zazwyczaj.
Byłem głupi i pełen złości
i nigdy nie próbowałem nic zmienić.
Ojca prawie nie znałem. Odszedł, kiedy miałem pięć lat.
Myślę, że patrząc na mnie, widziała jego, więc...
Musiałem stamtąd uciec.
Wstąpiłem do piechoty morskiej.
Zdobyłem kilku przyjaciół.
Tak jest.
Tam poznałem Claya Verrisa.
Znalazłem coś, w czym byłem naprawdę dobry.
Odchodziłem z medalami na piersi.
Mama umarła, a ja... stałem się tym, kim jestem.
Musisz się wycofać, dopóki jeszcze możesz.
- To dla mnie wszystko. - Tylko to, czego cię nauczyli.
Wciąż możesz stać się kimś innym.
Jasne.
Lekarzem? Prawnikiem?
Mężem. Ojcem.
Wszystkim tym, czym nie możesz być, wykonując tę pracę.
Ja to wszystko odrzuciłem.
Byłoby szkoda zmarnować taką szansę drugi raz.
Przepraszam, jak masz na imię?
Zawsze nazywał mnie Juniorem.
Clay Junior.
Ale teraz sam nie wiem.
To kolejny powód, żeby odejść.
Czy to na pewno dobry pomysł?
Muszę z nim porozmawiać.
Co zrobimy, kiedy się tam znajdziemy?
On się nie podda.
To on.
Mogę z nim pogadać?
To ja chcę mu powiedzieć, że się z tobą skumplowaliśmy.
Odbierz.
Mówi Junior.
Jesteś z Broganem?
Skąd. Wysłałeś mnie, żeby go zabić.
Nieważne. Uciekaj.
Co?
Uciekaj. Jak najdalej. Natychmiast.
Chodzi mi o twoje bezpieczeństwo.
Dlaczego?
Bo jestem twoim ulubionym eksperymentem?
Dlatego, że jestem twoim ojcem i masz mnie słuchać.
Uciekaj!
- Z wozu! - Szybko!
Baron!
Nie!
Chodź!
Przykro mi, Henry.
Wycofać! Teraz!
- Komendant Mitchell? - Tak.
Clay Verris.
- Proszę się wycofać. - Słucham?
Mamy do czynienia z terrorystami, którzy mają broń biologiczną.
Wszystkie jednostki, wycofać się natychmiast.
Powiadomiliśmy władze federalne. Są w drodze.
Informuj mnie o rozwoju wydarzeń, Clay.
Tak jest.
Wycofaj swoich ludzi. Natychmiast.
Słusznie zrobiłeś, opuszczając go.
Postąpiłem jak tchórz.
Rzygać mi się chce!
Za dużo od ciebie wymagałem.
Teraz to widzę.
Zasłużył na coś lepszego niż pocisk z bazooki.
To nie ma znaczenia.
On musi umrzeć.
Odwołasz swoje psy?
Nie. Ale ty możesz to zrobić.
Strzel i przejmij dowodzenie.
Celuj w spojenia pancerza. Żeby zabić, celuj w oczy i szyję.
Bierz prawą, ja biorę lewą.
Lufa w dół.
Licz amunicję. Osłaniaj, ja kasuję.
- Gotowa? - Tak jest.
- Koniec. - Kryj się.
Gotowa!
Granat!
Próbuję zrobić z ciebie mężczyznę!
Powinienem był sklonować siebie.
„Kochający, oddany i zaangażowany ojciec”.
Po prawej!
Dalej.
Zrób to.
Ile nabojów ci zostało?
Jeden.
Dobra.
Przepraszam.
Za co?
Za to, że cię w to wciągnąłem.
To ja cię śledziłam.
Tak.
W każdym razie, przepraszam.
Wydostańmy się stąd.
Jesteś świetną partnerką.
Dziękuję.
Przepraszam, że uciekłem.
Ciężka noc.
Ilu ich jeszcze zostało?
Nie widziałem więcej.
Verris?
Unieszkodliwiony.
Ale żyje?
Tak.
Trzymaj.
- Bardzo boli? - Daję radę.
Nieprawda.
Zajmij pozycję na górze. Zabezpieczymy odwrót.
Odsuńcie się!
Nie czujesz bólu?
Nie rozumiem, dlaczego się wściekasz, Henry.
To ty mnie zainspirowałeś.
Wiesz, gdzie przyszło mi to do głowy? Jesteś cały?
Al-Chafdżi.
Patrzyłem na ciebie i żałowałem, że nie mam całej dywizji
złożonej z takich jak ty.
Zastanawiałem się, czy to w ogóle możliwe.
Powinieneś być zaszczycony.
A ty martwy.
Widziałeś, co się tam działo.
Potworność.
Tylu przyjaciół odesłano w skrzyniach.
Dlaczego mamy się na to godzić, skoro jest inne wyjście?
Zobacz, co stworzyliśmy.
Jest i tobą, i mną.
Nie uważasz, że ten kraj zasługuje na doskonałą wersję ciebie?
Nie istnieje doskonała wersja mnie.
Ani jego. Nikogo.
Nie?
Miał jechać do Jemenu.
Ale teraz jego miejsce zajmie ktoś, kto ma rodziców.
Ktoś, kto czuje ból i strach,
które u niego wymazaliśmy.
Ktoś, kto ma tyle słabości,
ilu terrorystów jest naszym celem.
Powiesz, że tak będzie lepiej?
Stwórzmy więc całą armię.
Właśnie. Dlaczego nie?
Pomyśl, ile rodzin moglibyśmy ocalić.
Wojna nie zabierze im synów ani córek.
Ci, co przeżyli, nie popełnialiby samobójstw.
Świat nie pogrąży się więcej w żałobie, więc...
kogo skrzywdzę?
To są ludzie, Clay.
Henry,
to było najbardziej humanitarne przedsięwzięcie Gemini.
Ile moich kopii zostało?
Jesteś tylko ty, Junior.
On był bronią.
Ty jesteś moim synem.
Kocham cię.
Tak, jak każdy ojciec kocha swoje dziecko.
Nie mam ojca.
Żegnaj, Clay.
Hej, hej.
Co mamy zrobić, do cholery?
Wydać go policji? Nie oskarżą go.
Nie zamkną laboratorium.
Musimy to teraz zakończyć.
Hej.
Spójrz na mnie.
Jeśli naciśniesz spust,
coś w tobie pęknie...
I nigdy tego nie naprawisz.
Nie rób tego.
Odpuść.
Daj mi to.
Nie chcesz mieć koszmarów.
Uwierz mi.
Nie powinieneś tego robić.
Dziwne, że cię to obchodzi.
Cóż, przyjaciółmi już nie jesteśmy.
Milczałeś, gdy postanowili mnie zabić.
Ale nie chcę patrzeć, jak się zapijasz na śmierć.
Laboratorium Gemini zamknięto.
Program klonowania to już historia.
A Junior?
Jest nietykalny.
Nikt nigdy nie będzie go niepokoił.
Sprawdziliśmy, nie ma więcej klonów.
A ty?
Dzwonił Inspektor Generalny.
Postawią mi zarzuty,
ale jeśli wsypię Janet... zawrzemy porozumienie.
Zasłużyła.
Naprawdę mi przykro, Henry.
Trzymaj się, Del.
Ty też.
Szczęśliwej emerytury.
sześć miesięcy później
Hej.
Miło cię widzieć.
Gratuluję awansu.
Podobno mają wobec ciebie wielkie plany.
Po naszej przygodzie poradzę sobie ze wszystkim.
- Co u ciebie? - Dobrze.
Załatwiłem sprawy po Baronie.
Rozsypałem jego prochy na Karaibach.
Teraz chcę dać światu coś dobrego.
Muszę tylko wymyślić jak.
Wymyślisz.
Jak sypiasz?
Lepiej.
- Żadnych koszmarów? - Nie tyle co wcześniej.
Parę dni temu nawet spojrzałem w lustro.
- Naprawdę? - Nie było tak źle.
A skoro mowa o lustrach...
Widzimy się później.
Hej.
Co to jest?
To ty.
Paszport, akt urodzenia, prawo jazdy.
Masz niezłą zdolność kredytową.
Świetny wybór nazwiska.
Jackson? Nazwisko mojej matki.
Najpierw była moją matką.
Tak, tak.
Nie nabijaj się, młody człowieku.
Chodźmy. Znam świetne miejsce na lunch.
Wybrałeś kierunek studiów?
Skłaniam się w stronę inżynierii.
Serio?
Słuchaj, co mówi Danny.
Na twoim miejscu, na którym w pewnym sensie jestem,
wybrałbym informatykę.
To później. Zacznij od humanistyki.
Jednak nie słuchaj.
O nie. Klasyka to podstawa!
Próbuję porozmawiać ze sobą.
Nie mów do siebie, mów do niego.
Popełniłem w młodości wiele błędów...
Chciałbym zrobić parę błędów sam.
Już je zrobiłem, więc nie musisz.
- Ale on to nie ty. - Dobra. Wyluzujcie.
Poradzę sobie.
Jeśli tobie to pasuje,
mnie również.
Co?
Nie mogę uwierzyć,
że za 30 lat będę tak wyglądał.
Co? Proszę cię. Chciałbyś.
Możesz mieć taką nadzieję.
Masz przed sobą dojrzałego, 50-letniego
przystojniaka.
51-letniego.
Myję zęby, nitkuję. Pracuję nad sobą.
Wątpię, żebyś w wieku 50 lat
codziennie rano biegał, jak ja.
Możemy się ścigać.
Biegniemy. Do tamtego rogu.
BLIŹNIAK
Napisy: Agata Deka